e-Posta :
Şifre :


Şüphe & Vicdan

Çalıştığım hastanenin yemekhanesinde öğlenleri hastane çalışanlarının dışında kimi zaman hastalar, kimi zaman hasta yakınları kimi zaman da sokaktan geçen sade vatandaşların yemek yediğini görüyoruz. Yemekhane öğlenleri iftar çadırı gibi hizmet veriyor. Denetleme yok...
Buna bağlı olarak biraz geciktiğinizde uzun bir kuyrukla karşılaşmak olası oluyor. Acil servis ve 112 çalışanlarının doğal olarak sırada öncelikleri var. 112’cilerin 112 formaları olduğu için tanımak kolay ama acil çalışanlarını şahsen tanımıyorsanız acil servis çalışanı olduğunu anlayamayabileceğinizden siz dakikalardır sırada beklerken bir anda en öne geçip yemeğini alana birine “acilde çalışıyor heralde” muamelesi yapıyorsunuz.

Hal böyle olunca bunun suistimal edilebileceğini düşünerek her öne geçene şüpheyle bakıyorum. Bir teyze var ne zaman görsem gelip en öne geçiyor. Önceleri çok rahatsız etmedi ama düzenli olarak aynı şeyi yaptığını görünce merak ettim. Yaptığım ufak bir araştırma sonucu acil servis veya 112 çalışanı olmadığını öğrendim. Bir daha aynı şeyi yaptığını görürsem sormayı planladım.

Bir kaç gün sonra yine yemekhane sırası beklerken teyzenin en öne geçtiğini gördüm ve hemen yanına gittim. Çok kibar bir şekilde “Neden hiç sıraya girmiyorsunuz?” dedim. O da engelli bir çocuğu olduğunu ve öğlenleri onun yanına gittiğini söyledi. Bence yeterli bir açıklamaydı. Teyzeye yüklediğim uyanıklık biraz utanmama sebep oldu. Ama sonuçta çok rencide edecek şekilde değil kibar bir şekilde, sadece merakımı gidermek için sormuştum. Mahcup olunacak bir şey yapmamıştım. Bunun vicdani rahatsızlığıyla hayatıma devam ederken hastane içinde tanımadığım hastane çalışanlarından “Suat Bey, kimmiş o kadın, biz de sormak istiyorduk bunca zamandır cesaret edememiştik” benzeri olumlu geribildirimler almam, aslında yaptığımın utanılacak bir şey olmadığını anlamamı ve vicdanımı rahatlatmamı sağladı.

Buradan kendime çıkardığım iki ders var; olaylar göründüğünden daha karışık olabilir ama merak ettiğiniz bir şey varsa onu öğrenmenin en kolay yolu sormaktır.

Not: Teyze geçen gün sırada öne geçmedi, acaba en baştan haklı mıydık, acaba çocuk gerçek de teyze onun yanına mı gitmiyor, yoksa Allah korusun çocuğa bişey mi oldu…

Bu yazı Med-Index özel içeriği olup tüm hakları saklıdır. Kaynak göstererek dahi olsa, izin alınmadan tamamen veya kısmen kopyalanması yasaktır. Kullanım izni için lütfen site yönetimi ile temasa geçiniz.

Tarih : 28.11.2013

Kategori: Acil Tıp

Etiketler: anı

Yorumlar:

Henüz bu kültür haberi ile ilgili bir yorum yazılmamış